นครปฐม: พระวัดไผ่ล้อม-ชุมชนระดมช่วยสองตายายอดีตเจ้าของร้านดัง หลังถูกทอดทิ้ง

พบสภาพย่ำแย่กลางเมืองนครปฐม พระและชุมชนเข้าช่วย

วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2569 คณะสงฆ์จากวัดไผ่ล้อมพระอารามหลวง นำโดย พระครูปลัดสิทธิวัฒน์ (หลวงพี่น้ำฝน) ร่วมด้วยอาสาสมัครสาธารณสุขประจำตำบล (อสม.) ตำบลสนามจันทร์ และประชาชนในพื้นที่ เข้าตรวจเยี่ยมและให้การช่วยเหลือสองสามีภรรยาอดีตเจ้าของร้านอาหารชื่อดังในตัวเมืองนครปฐม หลังได้รับการประสานจากชุมชนว่าทั้งสองอยู่อาศัยด้วยกันเพียงลำพัง

เมื่อคณะเข้าไปตรวจสอบที่บ้านชั้นเดียวกลางเมือง พบกลิ่นไม่พึงประสงค์และสภาพความเป็นอยู่ที่ขาดสุขอนามัย โดย คุณตาอิ่ม (นามสมมติ) อายุ 72 ปี นอนป่วยติดเตียง มีแผลกดทับชื้นทั่วร่าง ทำให้มีความเจ็บปวดขณะพลิกตัว ส่วน คุณยายแจ๋ว (นามสมมติ) อายุ 78 ปี ที่เป็นผู้ดูแล อยู่ในสภาพสูงอายุและไม่สามารถยกเปลี่ยนผู้ป่วยได้ด้วยตนเอง

การช่วยเหลือเบื้องต้นและการประสานรักษา

คณะสงฆ์ร่วมกับตัวแทนชุมชนและเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวปลานายเงี๊ยบ (นายสมชาติ สาลีพัฒนา) ได้ช่วยย้ายผู้ป่วยจากเตียงเดิมที่มีคราบแผลไปยัง เตียงผู้ป่วย จากโครงการธนาคารแห่งกำลังใจของวัดไผ่ล้อมฯ พร้อมทำความสะอาดพื้นที่เพื่อฟื้นสภาพความเป็นอยู่และสุขอนามัย

ต่อมา หลวงพี่น้ำฝนได้ประสานทีมงานจาก โรงพยาบาลนครปฐม เพื่อเข้ามาตรวจร่างกายของคุณตาอิ่มและเจาะเลือดเพื่อตรวจหาสาเหตุของอาการที่เกี่ยวข้องกับโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงและความดันสูง เพื่อกำหนดแนวทางการรักษาต่อเนื่อง

“สังคมต้องตระหนักเรื่องความกตัญญูเป็นสำคัญ”

คำพูดของหลวงพี่น้ำฝนที่ฝากไว้ ทิ้งคำถามต่อสังคมโดยรอบถึงความรับผิดชอบของลูกหลานและหน้าที่ของชุมชนในการดูแลผู้สูงอายุที่ป่วยเรื้อรัง

บริบทและปัญหาทางสังคมในท้องถิ่น

จากการสอบถามเบื้องต้นทราบว่า ทั้งสองเคยมีฐานะดีและเป็นเจ้าของบ้านหลายหลังรวมถึงกิจการร้านอาหารในตัวเมืองนครปฐม แต่ปัจจุบันมีบุตรชายเพียงคนเดียวซึ่งไม่ได้อาศัยดูแล โดยชาวบ้านบางคนระบุว่าไม่ได้พบลูกชายมาหลายปี แม้จะมีการส่งข้อความมาเป็นครั้งคราว การละเลยดูแลผู้สูงอายุที่ป่วยจนต้องพึ่งพิงชุมชนและวัดสะท้อนถึงช่องว่างระบบสวัสดิการท้องถิ่นและการขาดเครือข่ายการดูแลในครอบครัว

• ผู้เข้าช่วยเหลือ: วัดไผ่ล้อม, อสม. ตำบลสนามจันทร์, เจ้าของร้านท้องถิ่น
• การช่วยเหลือทันที: มอบเตียงผู้ป่วย, ทำความสะอาดพื้นที่, ประสานโรงพยาบาลนครปฐม
• ปัญหาเชิงโครงสร้าง: ผู้สูงอายุถูกทอดทิ้ง ขาดการดูแลจากครอบครัว และช่องว่างบริการสังคม

ตารางสรุปข้อมูลสำคัญ

เหตุการณ์นี้เป็นตัวอย่างของปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมเมืองนครปฐมเมื่อผู้สูงอายุป่วยเรื้อรังแต่ขาดเครือข่ายการดูแลที่มั่นคง ทั้งจากครอบครัวและระบบบริการสังคมประจำชุมชน ผู้เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น วัด และเครือข่ายอาสาสมัคร ถูกเรียกร้องให้ร่วมคิดหามาตรการป้องกันไม่ให้เกิดกรณีเช่นนี้ซ้ำอีก

ในระยะสั้น ชุมชนและวัดได้เข้ามาช่วยเหลือทันทีและประสานหน่วยรักษาพยาบาล แต่ประเด็นที่ตามมาคือการติดตามการรักษาแบบต่อเนื่อง การประเมินสภาพครอบครัวของผู้ป่วย และการพัฒนาจุดรองรับผู้สูงอายุที่ป่วยเรื้อรังในพื้นที่นครปฐม เพื่อไม่ให้ผู้สูงอายุต้องตกอยู่ในสภาพถูกทอดทิ้งในอนาคต