In de strafzaak rond het jarenlang misbruik van zes kinderen in Woudenberg hebben de advocaten van de twee verdachten vrijdag gepleit voor fors lagere straffen dan door het Openbaar Ministerie geëist. Justitie verlangt 30 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging voor de ene verdachte en 20 jaar en tbs met dwangverpleging voor de andere.
Kenmerken van de zaak
De zaak betreft seksueel misbruik van zes kinderen die door de twee verdachten werden verzorgd. De slachtoffers waren volgens het dossier tussen de 0 en 10 jaar oud. Het Openbaar Ministerie kwalificeert de feiten als buitengewoon ernstig en heeft daarom zware straffen geëist; de eis van 30 jaar tegen één verdachte is volgens het OM de maximale straf die passend wordt geacht.
Argumenten van de verdediging
De raadslieden stelden dat de geëiste straffen in de praktijk neerkomen op een levenslange gevangenisstraf en vroegen de rechtbank om aanzienlijk mildere straffen en andere maatregelen dan tbs met dwangverpleging, vooral voor één van de verdachten. De verdediging probeerde het gedragsprofiel en de persoonlijke omstandigheden van hun cliënten in beeld te brengen als context voor strafmaat en maatregel.
- Voor één verdachte vroeg de verdediging verminderd toerekeningsvatbaarheid vanwege een voorgeschiedenis van zelf slachtofferschap en een beperkte verstandelijke begaafdheid.
- Voor dezelfde persoon werd bezwaar gemaakt tegen tbs met dwangverpleging; de advocaat pleitte voor een lichtere, voorwaardelijke maatregel met voorwaarden.
- De advocaat van de andere verdachte erkende dat een deel van het misbruik dat op beeld is vastgelegd is bekend, maar stelde dat de rest van de feiten door zijn cliënt niet kan worden herinnerd en dat behandeling noodzakelijk is.
"Wel degelijk schuldbesef",
Dat zijn woorden van advocaat Willem Jan Ausma over één van zijn cliënten tijdens het pleidooi. Hij benadrukte dat zijn cliënt schuldgevoelens toont en dat behandeling ruimte kan geven voor verdere openheid en verwerking van het eigen gedrag.
Achtergrond en persoonlijke omstandigheden
De verdediging bracht in dat één van de verdachten, een 34-jarige vrouw, in haar jeugd zelf veelvuldig slachtoffer is geweest van misbruik door haar vader. Haar raadsvrouw voerde aan dat dit en haar lage verstandelijke mogelijkheden mede verklaren waarom zij in een afhankelijke relatie met de 57-jarige medeverdachte raakte. Die afhankelijkheid gebruikte de verdediging als argument om haar daderrol in een ander licht te plaatsen en om vermindering van haar toerekeningsvatbaarheid te vragen.
Feiten die wel zijn erkend
De 57-jarige verdachte heeft volgens zijn raadsman het misbruik erkend dat op beeld is vastgelegd. Over andere delen van de aantijgingen zei hij zich niets te kunnen herinneren. De verdediging benadrukte dat erkenning en de bereidheid tot behandeling relevant zijn voor de strafoplegging en het risico op recidive.
| Onderdeel | Eis OM | Verzoek verdediging |
|---|---|---|
| Verdachte A (57 jaar) | 30 jaar + tbs met dwangverpleging | Lagere straf; behandeling in plaats van maximale tbs-directie |
| Verdachte B (34 jaar) | 20 jaar + tbs met dwangverpleging | Verminderd toerekeningsvatbaar; geen tbs met dwangverpleging maar lichtere maatregel |
Procedurele gevolgen
De rechtbank moet nu afwegen of de persoonlijke omstandigheden en de psychische en verstandelijke gesteldheid van de verdachten zodanig zijn dat zij de strafverminderende gevolgen rechtvaardigen die de verdediging vraagt. Eveneens moet worden beoordeeld of tbs met dwangverpleging proportioneel en noodzakelijk is om herhaling te voorkomen, of dat een andere, minder ingrijpende maatregel volstaat.
Gezien de ernst van de aantijgingen en de leeftijd van de slachtoffers zal de uitspraak van de rechtbank in deze zaak nauwlettend worden gevolgd door betrokken instanties en de samenleving. De zaak benadrukt daarnaast blijvende vragen over de bestrijding van kindermisbruik, de gevolgen van vroegere slachtofferschap en de spanning tussen straf en zorg bij daders met een kwetsbare achtergrond.
De rechtbank maakt op een later moment de uitspraak bekend.
