Hogere straf na beroep in zaak van vrouw gevonden in woonkamer
Het gerechtshof in Den Haag heeft donderdag een 32-jarige man, aangeduid als Boris S., veroordeeld tot 13,5 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging voor het wurgen van zijn ex‑vriendin in oktober 2020. De straf ligt anderhalf jaar hoger dan de eerdere uitspraak van de rechtbank in 2022 en volgt op het hoger beroep van de verdachte. De opgelegde straf komt overeen met de eis van het Openbaar Ministerie.
Volgens het arrest werd het lichaam van de 35-jarige Gita Reyers op 24 oktober 2020 in haar woning aangetroffen. Haar stoffelijk overschot verkeerde in staat van ontbinding en lag op de bank in de woonkamer onder een stapel dekens, kussens en andere spullen. Uit het vonnis blijkt dat zij mogelijk al ongeveer een maand overleden was voordat zij werd gevonden.
Handelingen na de dood: uitwonen, verkopen en misleiding
Het hof noemt de gedragingen van de verdachte na de dood van Reyers bijzonder verontrustend. Volgens het arrest bleef de man gebruikmaken van de woning, maakte die uit en haalde zaken overhoop. Daarnaast nam hij persoonlijke eigendommen van het slachtoffer mee, plaatste spullen op online handelsplatformen en stuurde ongeoorloofde berichten naar haar moeder met het verzoek om geld in de brievenbus te deponeren.
- Veroordeelde: 32-jarige man (Boris S.).
- Slachtoffer: 35-jarige Gita Reyers; gevonden 24 oktober 2020.
- Straf: 13,5 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging.
"Deze handelswijze van de verdachte is ronduit schokkend en schofferend", oordeelt het hof.
Het hof benadrukt dat de verdachte tegenover de buitenwereld de schijn ophield dat het slachtoffer nog in leven was, terwijl hij in werkelijkheid van haar bleef profiteren. Die handelwijze weegt zwaar mee in het oordeel van de rechtbank in hoger beroep.
Reactie van slachtoffers: erkent gerechtigheid, blijft leed
De advocaten van de nabestaanden, Sébas Diekstra en Anouk Korff, reageren dat geen enkele straf het enorme en onherstelbare leed kan wegnemen. Tegelijk stellen zij dat de hogere straf en de vaststelling van verantwoordelijkheid door het gerechtshof voor de nabestaanden van grote betekenis zijn.
"Geen enkele straf kan ooit recht doen aan het immense en onherstelbare leed dat de nabestaanden is aangedaan. Deze uitspraak brengt Gita niet terug en neemt hun verdriet niet weg", verklaarden de slachtofferadvocaten.
De uitspraak sluit aan bij de vervolgstappen die het openbaar ministerie zocht en onderstreept dat ook hogere rechterlijke instanties het bewijs voldoende vonden om straf en behandeling op te leggen. De combinatie van een lange gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging duidt erop dat het hof zowel strafrechtelijke vergelding als beveiliging van de samenleving en behandeling van de dader noodzakelijk acht.
| Feit | Gegeven |
|---|---|
| Ontdekkingsdatum | 24 oktober 2020 |
| Leeftijd slachtoffer | 35 jaar |
| Leeftijd verdachte | 32 jaar |
| Opgelegde straf | 13,5 jaar en tbs met dwangverpleging |
De zaak roept in Den Haag vragen op over signalen rond huiselijk geweld, de nazorg voor nabestaanden en het functioneren van systemen die meldingen en contacten hadden kunnen registreren. De uitspraak zelf is bedoeld als rechtspraak en niet als antwoord op al die bredere maatschappelijke vragen; die blijven spelen voor instanties, hulpverleners en de buurt waarin dit dramatische voorval plaatsvond.
Het gerechtshof heeft met de uitspraak de kernvragen in het strafrechtelijk onderzoek beantwoord: wie verantwoordelijk is voor de dood van Reyers en welke straf en behandeling daarop volgen. Voor de nabestaanden blijft het verlies echter onverminderd groot, zoals hun raadsman en raadsvrouw benadrukken.
