FM zet in Uden een zorgvuldig opgebouwde retrospective neer
UDEN – In een redelijk goed gevulde zaal van poppodium De Pul stond vrijdagavond een vijftal op het podium dat de nummers op ontspannen, maar uiterst precies uitgevoerde wijze bracht. De band FM, bekend om hun melodieuze hardrock en AOR, oogde sterk op elkaar ingespeeld en liet in ruim anderhalf uur een set horen waarin het verleden nadrukkelijk de boventoon voerde.
Wat direct opviel was de voorspelbaarheid van de setlist: de samenstelling van de avond kwam overeen met eerdere shows van de band. Dat maakte het optreden niet sleets; integendeel, het leverde een strak geregisseerde show op waarin de muzikanten elkaar moeiteloos vonden, ruimte hadden voor onderlinge grapjes en veelzeggende blikken en de achtergrondvideo’s de voorstelling visueel ondersteunden.
Geen ruimte voor nieuw materiaal
Opvallend was het ontbreken van nummers van het meest recente album Brotherhood. In plaats daarvan bestond de set vrijwel geheel uit materiaal uit de vroege jaren van FM. De nadruk lag vooral op het debuut Indiscreet uit 1986 en het tweede album Tough It Out uit 1989. Daarmee namen die platen feitelijk het grootste deel van de avond voor hun rekening.
De zaal werd meerdere keren teruggeworpen naar ruim veertig jaar geleden: opener- en publieksfavorieten uit het debuut passeerden vaak achter elkaar en vormden herkenbare blokken in de set. Het publiek kreeg onder meer te horen:
- That Girl
- Other Side of Midnight
- Love Lies Dying
- Hot Wired
- I Belong to the Night
Daarnaast volgden uit het tweede album onder meer Let Love the Leader, Someday (You’ll Be Coming), Bad Luck en Tough It Out. Het nummer Turn This Car Around van het album Thirteen doorbrak even de opeenvolging, waarna de set weer terugkeerde naar het repertoire van 1989.
"Wie FM al eenenveertig jaar volgt?" vroeg zanger Steve bij de aankondiging van Someday (You’ll Be Coming).
De vraag van de zanger onderstreepte zowel de nostalgische insteek van de avond als de bandbreedte van hun lange bestaan; ironisch genoeg is het betreffende nummer zelf jonger dan de band. Desalniettemin bood FM een duidelijk afgewogen terugblik op hun carrière.
Speelstijl en publieksreactie
De show liet horen waarom FM zo vaak wordt gecategoriseerd binnen de melodieuze hardrock/AOR: het gitaarwerk bevatte solide solos, de ritmesectie hield de nummers strak en toegankelijk en de zanglijnen benadrukten de melodische kern van de composities. De combinatie van herkenbare nummers en de vanzelfsprekende samenspeltechniek maakte dat de zaal meespeelde en -zong waar dat kon.
Als toegift kwam nog "Does It Feel Like Love" voorbij, waarmee de band de avond afrondde zonder verrassende wendingen in het spelaanbod. Voor trouwe fans was dat geen teleurstelling: de set leek precies datgene te bieden wat men van FM verwachtte.
| Album | Voorbeelden van gespeelde nummers |
|---|---|
| Indiscreet (1986) | That Girl; Other Side of Midnight; Love Lies Dying; Hot Wired; I Belong to the Night |
| Tough It Out (1989) | Let Love the Leader; Someday (You’ll Be Coming); Bad Luck; Tough It Out |
| Overige | Turn This Car Around (Thirteen); Does It Feel Like Love (toegift) |
Voor de lokale muziekscene levert zo’n avond twee heldere boodschappen op: eerstens, De Pul blijft een plek waar gevestigde acts een passende, intieme setting vinden. En ten tweede, bands met een langlopende carrière kunnen met een geconcentreerde selectie van hun oudere repertoire een krachtig concert neerzetten zonder per se te vertrouwen op nieuw materiaal.
Voor wie de show in Uden miste: de uitvoering van FM benadrukte vooral betrouwbaarheid en vakmanschap. Dat is niet altijd spannender nieuws, maar wel precies wat veel liefhebbers van deze muziek willen zien en horen.
