Willem van Eijk, die in de media bekendstond als Het Beest van Harkstede, wordt gezien als een van de meest beruchte seriemoordenaars uit Nederland. Onderzoek en processen leidden tot de conclusie dat hij verantwoordelijk was voor de dood van minimaal vijf vrouwen. Van Eijk overleed in 2019 in de extra beveiligde inrichting (EBI) in Vught, zestien jaar nadat ook in hoger beroep tegen hem levenslange gevangenisstraf was opgelegd.
Aangrijpende vondst bij roeibaan in Harkstede
Een van de zaken rondom Van Eijk kreeg nationaal aandacht toen in juli 2001 het lichaam van straatprostituee Sasja Schenker werd aangetroffen bij de roeibaan in Harkstede. Een buurtbewoner, Wim Alberts, zag het lijk drijven en alarmeerde de politie. Volgens Alberts werd het lichaam vermoedelijk bij de start van de roeibaan in het Slochterdiep gedumpt.
"Dat zijn dagen die je nooit meer vergeet"
Alberts, jarenlang buurman van Van Eijk, herinnerde zich later de gebeurtenissen en de daaropvolgende betrokkenheid van justitie. Hij vertelde ook dat hij wist van eerdere veroordelingen van Van Eijk en dat de man zich bij aankomst in de buurt kort had voorgesteld en zei dat hij in het verleden in de Van Mesdag had gewerkt. Het contact tussen buurmannen was beperkt, maar Alberts bevestigde dat hij Van Eijk kende.
Rechterlijke stappen en maatschappelijke discussie
Van Eijk werd in hoger beroep veroordeeld tot levenslang, een uitspraak die later bepalend bleef voor zijn detentie. Zijn dossier is onderdeel van bredere reflecties op de toepassing van levenslange straffen in Nederland. Sinds 2016 geldt in ons land dat na 25 jaar een herbeoordeling kan plaatsvinden om te onderzoeken of een gedetineerde in aanmerking komt voor gratie of voorwaardelijke vrijlating. Zaken als die van Van Eijk worden regelmatig aangehaald in debatten over de verhouding tussen vergelding, resocialisatie en bescherming van de maatschappij.
Herdenking en nasleep
De zaak Van Eijk riep blijvende aandacht op bij familieleden van slachtoffers, buurtbewoners en de strafrechtelijke gemeenschap. De vondst van Schenker en de naspeuringen daarna bleven emotioneel beladen voor betrokkenen in Harkstede, zoals blijkt uit interviews met mensen uit de directe omgeving van Van Eijk.
- Minstens vijf slachtoffers worden aan Van Eijk toegeschreven.
- Hij overleed in 2019 in de EBI in Vught.
- In hoger beroep kreeg hij een levenslange gevangenisstraf, uitspraak die ruim een decennium eerder werd uitgesproken.
| Moment | Feit |
|---|---|
| Juli 2001 | Vondst lichaam Sasja Schenker bij roeibaan in Harkstede |
| 2019 | Overlijden van Willem van Eijk in EBI Vught |
| 2016 | Wijziging beleid: herbeoordeling van levenslang mogelijk na 25 jaar |
De gebeurtenissen rond Van Eijk zijn recent opnieuw onder de aandacht gebracht door een podcastserie waarin zeven Groningse strafzaken worden behandeld. Deel drie van die serie belicht de zaak van Van Eijk en plaatst die in een breder juridisch en maatschappelijk perspectief. De serie wordt onder meer aangeboden via gangbare podcastplatforms.
De dossierstukken, getuigenverklaringen en veroordelingen in de zaken rond Van Eijk blijven van belang voor historisch en juridisch onderzoek naar seriemoord en het functioneren van opsporing en strafrecht. Voor betrokkenen — nabestaanden, buurtbewoners en hulpverleners — blijft de nasleep van de misdrijven een blijvende last.
