Het Openbaar Ministerie (OM) heeft dinsdag bij de rechtbank in Utrecht een gevangenisstraf van 30 jaar geëist tegen een 57-jarige man uit Woudenberg en 20 jaar tegen zijn 34-jarige ex-partner, waarbij tegen haar ook tbs met dwangverpleging is gevraagd. Het OM beschuldigt het tweetal ervan zich in totaal 777 keer schuldig te hebben gemaakt aan ernstig seksueel misbruik van kinderen die zij onder hun hoede hadden.
Slachtoffers en locaties
Volgens het openbaar ministerie vond het misbruik plaats over meerdere jaren en speelde het zich zowel in Woudenberg als in Scherpenzeel af. De aangewezen slachtoffers waren zes kinderen in de leeftijd van 0 tot 10 jaar. Het zou gaan om vijf meisjes en één jongen. Vier van die meisjes waren kinderen van een goede vriendin van de man; de overige twee slachtoffers waren een zoon en een dochter van de broer van die vriendin.
Aard van de beschuldigingen en bewijs
Het OM rapporteert dat sommige kinderen mogelijk onder invloed zijn gebracht met GHB. Beide verdachten werden begin 2025 aangehouden, na elkaar in de tijd. De inhoud van het requisitoir suggereert dat het openbaar ministerie voldoende bewijs meent te hebben om tot zwaardere eisen over te gaan, gezien het grote aantal afzonderlijke incidenten dat genoemd wordt.
- Aantal beschuldigde incidenten: 777
- Leeftijd slachtoffers: 0–10 jaar
- Slachtoffers: vijf meisjes en één jongen
- Geëiste straffen: 30 jaar (man), 20 jaar + tbs (ex-partner)
- Arrestaties: begin 2025
Rechtsgang en mogelijke consequenties
De hoge strafeisen benadrukken de ernst die het OM toekent aan deze zaak. Een eis van tientallen jaren is binnen het Nederlandse strafrecht uitzonderlijk; zulke eisen volgen doorgaans op een lange reconstructie van feiten en, waar mogelijk, uitkomsten van medisch en forensisch onderzoek. Indien de rechtbank het OM-standpunt overneemt, zou dat kunnen leiden tot langdurige detentie en langdurige tbs-maatregelen, die zijn bedoeld om recidive te voorkomen en behandeling af te dwingen.
De zittingsduur en verdere bewijsvoering in de rechtbank zijn bepalend voor het uiteindelijke vonnis. In soortgelijke zaken onderzoeken rechters nauwgezet de betrouwbaarheid van getuigenverklaringen, medische rapporten en eventuele sporen van middelengebruik bij slachtoffers. Ook de rolverdeling tussen de twee verdachten en hun wederzijdse beweegredenen zullen centraal staan bij de beoordeling.
| Kenmerk | Gegeven |
|---|---|
| Aantal beschuldigingen | 777 |
| Aantal slachtoffers | 6 (5 meisjes, 1 jongen) |
| Leeftijd slachtoffers | 0–10 jaar |
| Gevraagde straffen | 30 jaar (man); 20 jaar + tbs (ex-partner) |
De zaak trekt niet alleen aandacht vanwege het grote aantal afzonderlijke aantijgingen, maar ook door de kwetsbaarheid van de slachtoffers en de vermeende inzet van verdovende middelen. Dergelijke elementen hebben in het openbaar bestuur en bij slachtoffers vaak langdurige gevolgen, zowel juridisch als maatschappelijk.
De rechtbank in Utrecht behandelt de zaak. Verdere zittingen zullen inzicht geven in de bewijsvoering van het OM en in de verdediging van de verdachten. Tot die tijd blijven details zoals exacte tijdsperioden van het misbruik, de aard van forensische bevindingen en verklaringen van betrokkenen nog onderwerp van het proces.
