In Hung Yen (Vietnam) hebben onderzoekers, beleidsmakers en universitaire vertegenwoordigers op 15 augustus gezamenlijk geconcludeerd dat de belangrijkste belemmering voor het benutten van wetenschappelijke resultaten in de economie niet primair technologisch is, maar institutioneel van aard. Tijdens een door het Instituut voor Politieke Economie (Ho Chi Minh Nationale Academie voor Politiek) en de Thai Binh Universiteit georganiseerde workshop werd gepleit voor een fundamentele verschuiving: van het produceren van onderzoeksresultaten naar het effectief bevorderen en benutten ervan.
Van resultaatgeneratie naar resultaatbevordering
De deelnemers gaven aan dat bestaande regels en organisaties vaak gericht zijn op het beheren van onderzoeksactiviteiten, en niet op het creëren van een innovatieklimaat dat kennis omzet in producten, diensten en concurrerende bedrijfsmodellen. Volgens de workshop moet de focus verschuiven naar instellingen die ontwikkeling stimuleren: instellingen die eigenaarschap, waardering, overdracht en commercialisering van technologie mogelijk maken en eerlijk delen van opbrengsten regelen.
Belangrijke elementen van het bepleite nieuwe systeem zijn:
- de rol van de staat als schepper van randvoorwaarden en regulering;
- bedrijven als centra van innovatie en gebruikers van technologie;
- universiteiten en onderzoeksinstituten als bronnen van kennis, technologie en menselijk kapitaal;
- wetenschappers die worden gemotiveerd en legitiem beloond;
- investeerders die actief selecteren, waarderen en commercialiseren.
Knelpunten en regionale kansen
De workshop identificeerde meerdere structurele knelpunten die de stap van laboratorium naar markt blokkeren. Die knelpunten omvatten onder meer het ontbreken van mechanismen voor eigendom en waardering van intellectuele productie, een zwak vermogen van bedrijven om nieuwe technologieën te absorberen en gebrekkige verbindingen tussen academische instellingen en het bedrijfsleven.
De discussie kreeg extra urgentie door de positie van de Rode Rivierdelta: in die regio bevinden zich veel universiteiten, onderzoekscentra, industrieterreinen en grote markten. De aanwezigen stelden dat die concentratie unieke kansen biedt voor het creëren van een interregionale innovatieruimte, mits er mechanismen komen voor het delen van infrastructuur, data, personeel en laboratoria.
| Knelpunt | Gezocht institutioneel antwoord |
|---|---|
| Beperkte technologische absorptie door bedrijven | Programma's voor bedrijfsadoptie en samenwerking met onderzoeksinstellingen |
| Ontbreken van waardering en eigendomscapaciteit | Regels en structuren voor intellectueel eigendom en winstdeling |
| Zwakke verbindingen tussen actoren | Interregionale en intersectorale platforms voor kennis- en infrastructuurdeling |
Discussiepunten tijdens de workshop
De deelnemers bespraken praktische en institutionele vragen met het oog op overbrugging van de kloof tussen onderzoek en marktintroductie. Centraal stonden thema's als financiering van innovatie, het testen en accepteren van nieuwe technologieën, risicobeheersing en het vermogen van bedrijven om technologie te implementeren.
"Waar liggen de knelpunten?"
Het antwoord op die vraag, zoals gepresenteerd tijdens de sessies, spitste zich toe op de overgangsfases: onderzoek dat nog niet de markt bereikt; gevestigde belangen die vooruitgang remmen; onvoldoende bedrijfscapaciteit om technologie te benutten; en regelgeving die achterblijft bij de snelheid van technologische ontwikkeling.
Praktijkervaring en volgende stappen
Presentaties tijdens de workshop waren gebaseerd op praktijkervaring en behandelden concrete voorbeelden en lessen uit de provincie Hung Yen en omliggende gebieden. De sprekers benadrukten dat institutionele verandering op lokaal en regionaal niveau moet aansluiten bij economische context en ontwikkelingsdoelen. Daarbij ging bijzondere aandacht uit naar mechanisms die samenwerking en infrastructuurdeling tussen universiteiten, onderzoeksinstituten en bedrijven systematisch faciliteren.
De conclusies van de bijeenkomst benadrukken dat technologische vooruitgang op zichzelf onvoldoende is als er geen passende institutionele kaders bestaan om kennis te valoriseren. De voorgestelde koers is een herpositionering van regels en organisaties, met als doel onderzoek te vertalen naar directe productieve krachten binnen de economie.
Als gevolg van de workshop ligt er nu een breed gedragen oproep om wet- en regelgeving, financieringsinstrumenten en platformen voor samenwerking te herzien. Het vervolg zal vooral bepalen of die intenties ook leiden tot concrete hervormingen die onderzoeksresultaten daadwerkelijk naar de markt brengen.
