De Vietnamese regering heeft in de tweede helft van de implementatieperiode van Resolutie nr. 57-NQ/TW aanzienlijke middelen gereserveerd voor wetenschap, technologie, innovatie en digitale transformatie. Het budget voor 2026 wordt genoemd als circa 95.000 miljard VND, wat neerkomt op ongeveer 3% van de totale overheidsuitgaven. Tegelijkertijd stellen toezichthouders vast dat de grootste hindernis zich niet meer in wetten en regels bevindt, maar in de praktijk van uitvoering.
Geld is beschikbaar, uitvoering hapert
Volgens de afdeling Planning en Financiën van het Ministerie van Wetenschap en Technologie heeft de invoering van het nieuwe rechtskader in principe plaatsgevonden. Dat betekent dat de basisvoorwaarden — institutionele regels, begrotingsplafonds en beleidsprioriteiten — zijn verankerd. In de praktijk blijkt echter dat veel voorstellen tijdens de beoordelings- en uitkeringsfase vertragen of herzien moeten worden, omdat ze onvoldoende concrete doelstellingen, verwachte resultaten en financieel onderbouwde aanvragen bevatten.
De evaluatie signaleert verschillende oorzaken voor de stagnatie:
- een terughoudende houding bij lokale uitvoerders, met angst voor fouten en het vermijden van verantwoordelijkheid;
- ongelijke kwaliteit van taak- en projectvoorbereiding, met onduidelijke doelen en rendementsschattingen;
- verschillen in absorptievermogen tussen ministeries, sectoren en regio's, waardoor toegewezen middelen niet altijd effectief worden ingezet.
Gevolgen voor resultaatontwikkeling
De rapportage benadrukt dat fundamenten zoals institutionele kaders en budgetten relatief snel tot stand zijn gekomen. De daadwerkelijke uitkomsten — zoals een toename van eigen capaciteit, technologische producten, toonaangevende bedrijven en effectieve commercialisering — ontwikkelen zich echter trager. Dat leidt tot een kloof tussen beleidsintentie en tastbare resultaten voor de economie en het bedrijfsleven.
| Post | Waarde |
|---|---|
| Begroting wetenschap, technologie en innovatie (2026) | 95.000 miljard VND |
| Aandeel in overheidsuitgaven | 3% |
De vastgestelde knelpunten doen zich vooral voor bij de fase waarin beleid en middelen moeten worden omgezet in concrete projecten en marktklare uitkomsten. Dat raakt zowel de effectiviteit van het overheidsbeleid als het vertrouwen van private investeerders en onderzoeksinstellingen.
Aanbevelingen en vervolgstappen
Het ministerie erkent de beperkingen in de uitvoering en heeft stappen voorgesteld aan de premier. Een van de maatregelen is het uitvaardigen van nadere instructies om implementatierisico's te verkleinen en de besluitvorming te stroomlijnen. Daarnaast wordt aangedrongen op versterking van de capaciteit bij uitvoerende instanties en op een betere voorbereiding van voorstellen, met duidelijke beschrijving van doelstellingen, maatschappelijke baten en financieringsbehoeften.
De constatering dat sommige regio's en sectoren nog niet het vereiste absorptievermogen hebben, wijst op de noodzaak van gerichte ondersteuning. Dat kan onder meer bestaan uit advies en training voor projectvoorbereiding, snellere beoordelingsprocedures en mechanismen om verantwoordelijkheid en risico bij implementatie helder toe te delen.
De situatie onderstreept de spanning die vaker voorkomt bij grootschalige nationale programma's: beleidswil en middelen kunnen relatief snel worden gemobiliseerd, maar het transformeren van die middelen in innovatie, bedrijven en technologieën vergt tijd, competenties en vertrouwen bij uitvoerders.
Voor de Vietnamese wetenschap- en technologiesector blijft de komende periode cruciaal: het succes hangt nu af van de snelheid en effectiviteit waarmee de uitvoering wordt versterkt en van het vermogen om toegewezen middelen daadwerkelijk naar productieve projecten te leiden. Zonder die tweede stap blijft veel budget voorlopig vooral een belofte.
