Productiviteit moet volgens Vietnamese beleidsmakers de drijvende kracht worden achter duurzame economische groei. Dat bleek donderdag op het Nationale Productiviteits- en Kwaliteitsforum 2026 in Ho Chi Minh-stad, waar leidinggevenden uit overheid, wetenschap en bedrijfsleven bijeenkwamen om strategieën te bespreken voor het verhogen van efficiëntie en toegevoegde waarde.
Van kwantiteit naar kwaliteit
De viceminister van Wetenschap en Technologie, Le Xuan Dinh, stelde dat de ruimte om productiemiddelen te vergroten afneemt en dat daarom productiviteitsverbetering de voornaamste bron van groei op lange termijn moet zijn. In zijn betoog pleitte hij voor een nieuw begrip van productiviteit: niet louter meer output per geïnvesteerde eenheid, maar het creëren van nieuwe waarde met behulp van technologie, data en moderne managementpraktijken, terwijl gelijktijdig aan kwaliteits- en milieu-eisen wordt voldaan.
"Productiviteit is de belangrijkste bron voor groei op lange termijn"
Ook de vicepremier, Ho Quoc Dung, noemde het forum urgent vanwege de huidige uitvoering van politieke en socio-economische plannen. Hij koppelde productiviteitsverbetering aan de ambities uit de resolutie van het 14e Nationale Congres van de Partij en het vijfjarenplan 2026–2030. Die plannen zijn volgens hem noodzakelijk om Vietnam op koers te brengen richting de doelstelling om tegen 2045 een ontwikkeld land met een hoog inkomen te zijn.
Strategieën en uitdagingen
Het forum richtte zich op concrete routes om productiviteit te verhogen via wetenschap, technologie en innovatie. Belangrijke aandachtspunten waren:
- digitale transformatie als motor voor efficiëntere processen en nieuwe bedrijfsmodellen;
- versterking van de verbinding tussen onderzoeksinstellingen, universiteiten en het bedrijfsleven;
- ontwikkeling van mechanismen voor waardering, overdracht en commercialisering van technologie;
- het integreren van milieu- en kwaliteitsstandaarden in productiviteitsbeleid.
De sprekers wezen erop dat het huidige Vietnamese groeimodel na bijna veertig jaar hervormingen nog grotendeels gebaseerd is op uitbreiding van grondstoffen en arbeidsintensieve productie. Diverse landen tonen volgens de aanwezigen dat zonder een periode van sterke productiviteitsgroei het lastig is om uit de zogenaamde middeninkomensval te ontsnappen.
Wat betekent dit voor wetenschap en bedrijfsleven?
Voor de wetenschap betekent de koerswijziging een groter gewicht van toepasbaarheid en kennisoverdracht. Onderzoeksinstellingen en universiteiten zouden volgens de deelnemers vaker als bron van technologie en menselijk kapitaal moeten optreden. Bedrijven worden gezien als centra van innovatie die technologie moeten absorberen en opschalen.
Financiering en waardering van uitvindingen blijven knelpunten: er is behoefte aan heldere regels voor eigendom, eerlijke verdeling van opbrengsten en mechanismen om risico’s van nieuwe technologieën te beoordelen. Het forum benadrukte ook het belang van investeerders die kunnen helpen bij het selecteren en commercialiseren van innovaties.
| Doel | Tijdshorizon | Kernbenadering |
|---|---|---|
| Hoog-inkomensland worden | 2045 | Productiviteitsgroei via innovatie |
| Sustainable groei | 2026–2030 (vijfjarenplan) | Wetenschap en digitale transformatie |
De nadruk op digitale technologie betekent dat data-infrastructuur, digitale vaardigheden en beleid rond interoperabiliteit en privacy centraal moeten komen te staan. Tegelijkertijd werd duidelijk dat productiviteitsbeleid niet alleen technische oplossingen vereist, maar ook institutionele hervormingen: betere samenwerking tussen academische en commerciële actoren, en stimulansen voor bedrijven om in innovatie te investeren.
Het forum illustreert een verschuiving in denken: minder nadruk op kwantitatieve uitbreiding van productiecapaciteit, meer op het verhogen van de efficiëntie en het creëren van nieuwe economische waarde door wetenschap en technologie. Voor wetenschappers en beleidsmakers ligt nu de taak om deze ambities te vertalen in concrete regels, investeringsinstrumenten en samenwerkingsvormen die zowel economische als ecologische doelstellingen dienen.
