OMMELOORD — Bewoners van de Rietstraat en Hoefbladstraat in Emmeloord hebben woensdag hun bezwaar tegen een sloop- en nieuwbouwplan van woningcorporatie Mercatus bepleit bij de Raad van State. De aangegeven zorgen betroffen vooral het verlies van een buurtspelterrein en de daarmee gepaard gaande gevolgen voor sociale samenhang in de wijk.
Wat staat op het spel
In het noordelijke deel van de Rietstraat staan nu volgens de stukken 36 huurwoningen en 5 koopwoningen. Mercatus wil tientallen van de huurwoningen slopen en vervangen door duurzame nieuwbouw die qua uiterlijk refereert aan de woningbouw uit de jaren veertig. Een ingrijpend onderdeel van het plan is de aanleg van twee nieuwe hofjes die haaks op de bestaande straat komen te liggen. Die hofjes worden deels op een huidig speelveld gerealiseerd, op de grens met de achtertuinen van de woningen.
Bezwaar van buurtbewoners
Omwonenden betrekken bij hun bezwaar niet alleen esthetiek of erfgoed, maar vooral de functie van het speelveld als ontmoetingsplaats. Volgens bezwaarmakers Jolanda Arendts en Anja Vreeke is het terrein al decennialang "het sociale hart van de wijk". Ze vragen zich af of kinderen en kleinkinderen daar straks nog veilig kunnen spelen en vrijuit kunnen sporten.
"De gezelligheid in onze buurt is straks helemaal weg"
Bewoners uitten tijdens de zitting ook zorgen over mogelijke overlast voor bewoners van de nieuwe hofjes, bijvoorbeeld door rondvliegende ballen. Daarnaast noemde een bewoonster dat zij geconfronteerd wordt met extra parkeerplaatsen naast haar woning, met slechts een haag als scheiding.
Reactie van de Raad van State
De staatsraden toonden zich tijdens de zitting niet direct overtuigd door de stelling dat het speelveld ontoereikend zou worden. Aan de hand van een plattegrond die op een videoscherm werd getoond, concludeerden de rechters dat er volgens die tekening nog een speelterrein van aanzienlijke omvang overblijft. Voorzitter Nico Verheij zei daarbij dat de buurt dan nog "heel wat meer overhoudt om te voetballen dan de gemiddelde stadsbewoner".
Die opmerking viel niet goed bij enkele bewoners. Bewoonster Laurie de Haan zei na afloop dat het commentaar van de voorzitter overkwam alsof persoonlijke opvattingen meespelen.
Praktische feiten op een rij
- Huidige situatie: 36 huurwoningen en 5 koopwoningen in noordelijk deel Rietstraat.
- Plan: sloop van tientallen huurwoningen en bouw van duurzame woningen in jaren-veertig-stijl.
- Nieuw: twee hofjes die ingrijpen op het bestaande speelveld.
De precieze aantallen gesloopte of te vervangen woningen buiten de genoemde 36 huur en 5 koop gaf de aanwezige informatie niet. Ook zijn er op dit moment geen aanvullende concrete garanties gepresenteerd over waar en hoe groot het resterende speelterrein precies zal zijn buiten de ingetekende nieuwbouw.
Lokale impact en vervolg
Voor de wijk betekent de beslissing mogelijk een verandering van de openbare ruimte en van informele ontmoetingsstructuren. Spelen op straat en samenkomen op het veld zijn tradities in oudere buurten, zeker waar huizen uit de jaren veertig staan en de straten al generaties lang worden gebruikt. Als het speelterrein inderdaad verkleind wordt, kan dat gevolgen hebben voor speelomstandigheden, ouderlijke toezichtmogelijkheden en de gebruiksintensiteit van beschikbare groenruimtes.
De Raad van State zal op basis van de ingebrachte argumenten en de plannen een oordeel vellen. Tot die uitspraak blijven bezwaren en belangenafwegingen aan de orde. Zowel bewoners als Mercatus zullen de uitkomst nauwlettend volgen, omdat die gevolgen heeft voor investeringen, planning en de sociale leefomgeving in de wijk.
| Aspect | Huidig | Voorgenomen |
|---|---|---|
| Huurwoningen | 36 | Meerdere te slopen (aantal genoemd: tientallen) |
| Koopwoningen | 5 | Ongewijzigd in de stukken |
| Speelveld | Huidig sociaal hart van de wijk | Gedeeltelijk gebruikt voor twee nieuwe hofjes |
De zaak illustreert de spanning tussen woningvernieuwing en behoud van publieke ruimte. Enerzijds is er in veel Flevolandse kernen behoefte aan duurzame en levensloopbestendige woningen; anderzijds staat de waarde van collectieve buitenruimte steeds vaker centraal in procedures en lokale discussies. Voor buurtbewoners wegen deze belangen persoonlijk en emotioneel zwaarder: het gaat om voorzieningen voor kinderen en plekken waar mensen elkaar al decennia ontmoeten.
De uitspraak van de Raad van State volgt op een later tijdstip. Ondertussen blijven bewoners en Mercatus partijen die elkaar moeten zien te vinden in de afweging tussen woningverbetering en het behoud van gemeenschapsruimte.
