In Ho Chi Minh-stad is tijdens een thematische workshop, onderdeel van het Nationale Productiviteits- en Kwaliteitsforum 2026, benadrukt dat toekomstige economische groei in Vietnam niet langer kan steunen op uitbreiding van kapitaal en arbeid alleen. In plaats daarvan moet de nadruk liggen op het beheersen van technologie, het vernieuwen van managementmethoden en het versterken van institutionele kwaliteit om echte productiviteitswinst te genereren.
Van resource-driven naar kennisgedreven groei
De workshop, georganiseerd door het ministerie van Wetenschap en Technologie, positioneerde wetenschap, technologie en innovatie als directe aanjagers van ontwikkeling. De voorzitter van de Nationale Commissie voor Normen, Metrologie en Kwaliteit stelde dat duurzame groei voortkomt uit technologische beheersing en efficiënter resourcegebruik. Dat vereist volgens beleidsmakers niet alleen meer investeringen, maar ook betere mechanismen waardoor kennis en technologie daadwerkelijk bij bedrijven terechtkomen en daar worden geïmplementeerd.
AI als nieuwe infrastructuur
Een internationale analyse van professor dr. Vu Minh Khuong van de Lee Kuan Yew School of Public Policy stelde dat de wereldwijde dynamiek van wetenschap, technologie en innovatie verandert. Een van de kernpunten uit zijn betoog is de opkomst van kunstmatige intelligentie als fundamentele technologie voor andere sectoren. Zoals hij dat formuleerde:
"Kunstmatige intelligentie (AI) wordt de nieuwe 'productiviteitsinfrastructuur' en de fundamentele technologie voor alle industrieën en vakgebieden."
Dat perspectief betekent dat investeringen en beleid rond AI niet los gezien mogen worden van bredere industriële en opleidingsstrategieën.
Van projectfinanciering naar ecosysteemcoördinatie
Volgens de besproken analyse verschuift het overheidsperspectief op innovatie: waar eerder veel nadruk lag op het financieren van afzonderlijke onderzoeksprojecten, ontstaat nu de behoefte aan een gecoördineerd innovatie-ecosysteem. Die koers vraagt om het verbinden van middelen en het meten van succes aan concrete waardecreatie — zoals hogere productiviteit, verbeterde productkwaliteit en meer toegevoegde waarde voor bedrijven.
- Meetbare resultaten: beleid moet worden beoordeeld op productiviteit, kwaliteit en toegevoegde waarde.
- Klare route naar bedrijven: mechanismen moeten kennis en technologie effectief naar bedrijven brengen zodat zij kunnen absorberen en innoveren.
- Opleiding en vaardigheden: voortdurende bijscholing is noodzakelijk om toegang tot geavanceerde technologieën mogelijk te maken.
Praktijkvoorbeeld en beleidsimplicaties
In de workshop werd ook verwezen naar voorbeelden uit de industrie, waaronder bedrijven die werknemers continu bijscholen om nieuwe technologieën te beheersen. Dat illustreert een belangrijk punt: technologische ontwikkeling staat of valt met menselijk kapitaal. Beleidsmaatregelen moeten daarom niet alleen onderzoek en ontwikkeling stimuleren, maar ook opleidingsprogramma's en institutionele koppelingen tussen universiteiten, onderzoeksinstituten en het bedrijfsleven versterken.
| Indicator | Focus |
|---|---|
| Productiviteit | Directe maat voor beleidssucces |
| Kwaliteit en toegevoegde waarde | Belangrijk voor concurrentievermogen |
De verschuiving naar een ecosysteembenadering heeft gevolgen voor hoe middelen worden ingezet. In plaats van losse subsidies voor onderzoeksprojecten, pleiten deskundigen voor coördinatie van financiering, infrastructuur en menselijk kapitaal, zodat schaalbare en toepasbare oplossingen ontstaan. Dit vraagt om lange termijnplanning en afstemming tussen ministeries, onderwijsinstellingen en de private sector.
Voor Vietnam, dat zich in een nieuwe ontwikkelingsfase bevindt, betekent dit ook een andere manier van meten: beleid moet zichtbaar bijdragen aan economische output in plaats van louter wetenschappelijke publicaties of projectresultaten. Daarmee ontstaat een meer instrumentele benadering van wetenschap en technologie — niet als doel op zich, maar als middel om maatschappelijke en economische problemen op te lossen.
De workshop leverde geen nieuwe concrete beleidsmaatregelen op, maar plaatste wel een heldere eis: om productiviteit werkelijk te doen toenemen, moeten kennis, technologie en ondersteunende middelen op systematische wijze naar bedrijven vloeien. Zonder die systemen blijft veel potentieel onbenut.
Dit debat zal relevant blijven naarmate landen wereldwijd AI en verwante technologieën inzetten als fundament van economische strategieën. Voor beleidsmakers ligt de opgave erin om die technologische kansen te vertalen naar meetbare welvaartswinst voor de samenleving.
